FAYASTON , ParboCom’s weekly NetColumn

(november 1998, nr.3)

Door Ismene Krishnadath

 

‘I’m from the American continent’

Nee, ik ben op de 23ste verjaardag van onafhankelijk Suriname niet naar de parade op het Plein gaan kijken, ik ben ook niet naar de volksreceptie in de Paleistuin geweest en toen de hoofdrolspeler in de onafhankelijkheidsfilm ‘Wan Pipel’ met zijn mond vol aarde schreeuwde dat hij zoveel van zijn land hield dat hij het wel op kon vreten, heb ik zelfs de televisie uitgezet.

Weet die sukkel niet dat nationalisme een gepasseerd station is. De tijden dat mensen je nieuwsgierig vroegen waar Suriname ligt, zijn allang voorbij. Sinds Adviseur van Staat, Desi Bouterse, ons wereldberucht heeft gemaakt –u weet wel, militairen, mensenrechtenschendingen, drugsverhalen- kan je liever je identiteit zo lang mogelijk verborgen houden, vooral op luchthavens.

Internationalisering is nu de leus, haal de grenzen neer, denk globaal, sluit je aan bij de grote blokken, dat geeft zelf ook een beetje macht. ‘I’m a citizen of the Caricom’. Klinkt goed hè, of nog beter: I’m from the American continent.’ En dat allemaal vanuit mijn huisje aan de van Lansbergestraat, want over verhuizen pieker ik niet. Daarvoor is Suriname nog veel te leuk.

Neem nou die Woman in Business Beurs, die zou ik voor geen goud willen missen. Lekkere drukte, een praatje hier, een praatje daar, heerlijk snuffelen in de standjes. Zondag was ik er. De buit? Een mouwloos jurkje van tienduizend gulden, een paar oorhangers van gele araveren –twaalfhonderdvijftig-, een vegetarisch kookboek –tweeduizend-, voor elk van mijn zonen een kaarsenstandaardje van Indiaans aardewerk –elfhonderd per stuk-, een voordeelpakket van 6 verschillende inmaaksausen –drieduizend-, nog een voordeelpakket van drie andere inmaaksausen –dertienhonderd-, een pakje gerookte kip –elfhonderd gulden-, twee bakjes aardappelsalade –samen vijfhonderd gulden-, drie vegetarische porties –vijftienhonderd per bakje-, twee porties rijst-pom van tweeduizend per stuk, een Hare Krishnaportie –tweehonderd gulden- en een zakje pers« d, ook van de Hare Krishnabeweging –gratis-.

Toen Dick, mijn man, ook nog vijf bakjes vol originele Surinaamse koekjes en een fles heldergroene oplosstroop op de kop tikte, voelde ik mij innig tevreden.

P.S. Voor kinderen die in verband met stakingen geen school hebben een rekenopgave om hen van de straat af te houden.

Hoeveel heb ik zondag uitgegeven op de Woman in Businessbeurs?

  1. in Surinaamse guldens
  2. in Nederlands courant
  3. in US dollars
De goede oplossingen krijgt u volgend week in Parbocom’s NetColumn.

Vorige FayastonNetColm