GAAT COVAB SLUITEN?

De Centrale Opleiding voor Verpleegsters en Aanverwante Beroepen (COVAB) wordt met sluiting bedreigd. De reden is, dat de overheid haar financiële verplichtingen tegenover het opleidings-instituut reeds geruime tijd niet is nagekomen.

ZIET DOEN, LAAT DOEN

Districtscommissaris Rashied Doekhie van Nickerie heeft in het openbaar afgegeven op rechter mr. John von Niesewand, nadat die hem had veroordeeld in een zaak, die aanhangig was gemaakt door secretaris Dayanand Dwarka, van de Federatie van Agrariers en Landarbeiders. Doekhie had Dwarka ervan beschuldigd zich onrechtmatig een hoeveelheid landbouwproducten te hebben toegeëigend. Dwarka die zich hierdoor beledigd voelde, stapte naar de rechter om Doekhie te dwingen zijn woorden terug te nemen. Rechter von Niesewand wees de eis van Dwarka toe en veroordeelde Doekhie. Na het vonnis verklaarde laatstgenoemde, dat niet het recht had gewonnen, maar het gerecht. Volgens de districtscommissaris zal de staat nimmer een zaak winnen, zolang rechter von Niesewand in functie is. Het is zeer zorgwekkend wanneer een hoge ambtsdrager zich op een dergelijke wijze uitlaat na een rechterlijk vonnis. In het geval van Doekhie is het echter niet verwonderlijk, omdat hij handelde naar het voorbeeld van zijn superieur. Vice president Pretaap Radhakishun liet, zich enige tijd geleden bij de bespreking van het geschil tussen de regering en de rechterlijke macht, inzake de benoemingen van Fred Veldema tot president van het Hof van Justitie en Heloise Rozenblad tot procureur-generaal, zeer laatdunkend uit over de rechterlijke macht. Radhakishun zei in het parlement dat sommige zogenaamde gerenommeerde advocaten in Suriname soms lang van tevoren weten dat zij bepaalde zaken gaan winnen, terwijl het bij de regering bekend is waar sommige vonnissen worden uitgetypt. Radhakishun, die zijn uitspraken deed in het bijzijn van president Wijdenbosch, werd niet teruggefloten door het staatshoofd. In feite maakte de vice-president de visie van de regering met betrekking tot de rechtspraak bekend, hetgeen door Rashied Doekhie is bevestigd. Eerlijke rechtspraak is een doorn in het oog van de regering Wijdenbosch, die waarschijnlijk nu reeds de recordhouder is voor wat betreft veroordelingen. Dit impliceert het aantal overtredingen van de wet door de regering Wijdenbosch. Vandaar de behoefte bij de regering om de rechterlijke macht, naast de uitvoerende en wetgevende macht, eveneens onder controle te krijgen.

REGERING BETAALT NIET JTV:

PERSONEEL WORDT DE DUPE

De Stichting Jeugd Tand Verzorging (JTV) is de afgelopen dagen overgegaan tot sluiting van het grootste deel van haar poli's. De reden hiervoor, is dat JTV in grote geldnood is komen te verkeren. De overheid heeft namelijk nagelaten haar financiële verplichtingen na te komen. In navolging van de particuliere ziekenhuizen heeft ook de Stichting Jeugd Tand Verzorging tevergeefs bij de regering aangeklopt om de betaling voor bewezen diensten uitgekeerd te krijgen. De schuld van de overheid aan de JTV is opgelopen tot bijkans Sf 187 miljoen. Voor het personeel van de stichting ziet de zaak er niet zo rooskleurig uit. Het is zelfs niet zeker dat zij hun salaris over de maand december zullen ontvangen. Om de lonen te kunnen uitbetalen zal de leiding van de Stichting Jeugd Tand Verzorging binnen enkele dagen kans moeten zien de hand te leggen op Sf 63 miljoen.

GELDNOOD REGERING MEER DAN NIJPEND

De ambtenaren en onderwijsgevenden zijn in actie. In verband hiermee legden zij ruim anderhalve maand lang het werk neer. De afgelopen week werd in verband met Kerst en de Ramadhan besloten een nieuw actiemodel te hanteren, waarbij men zich normaal naar het werk begeeft, maar slechts iets langer dan de helft van de werktijd op de werkplek vertoeft. In de periode van de totale werkneerlegging dreigde de regering constant het principe van "no work no pay" te zullen hanteren. Hiermee probeerde ze de indruk te wekken, dat ze graag de ambtenaren en leerkrachten wilde dwingen om naar het werk terug te keren. Achteraf blijkt dat helemaal niet zo te zijn.

De staking van de ambtenaren en onderwijsgevenden was in werkelijkheid, een ideale toestand voor de regering Wijdenbosch, die in enorme geldnood verkeert. Door de salarissen van de ambtenaren en onderwijsgevenden niet uit te betalen maakte de regering de financiële strop om haar nek enigszins los. De regering is namelijk failliet en heeft ze sinds eind vorig jaar de salarissen van de landsdienaren door de algemene banken laten voorschieten. Hierdoor is de schuld van de overheid bij de banken op een gegeven moment opgelopen tot bijkans Sf 30 miljard.

VONNIS VERNIETIGEND

Het bedrag dat de regering aan de banken schuldig is, bedroeg enige tijd geleden bijkans Sf 20 miljard. Aan De Surinaamsche Bank, de grootste schuldeiser van de overheid onder de algemene banken, werd recentelijk een klein deel terugbetaald. Hierdoor bedraagt de schuld van de overheid aan de banken thans rond de Sf 16 miljard. De regering is zoals vermeld in enorme problemen geraakt door het vonnis van rechter mr. John von Niesewand in het kortgeding dat enkele landsdienaren aanhangig hadden gemaakt tegen de staat om hun salaris over de stakingsdagen uitbetaald te krijgen. De regering Wijdenbosch ziet zich tegen het eind van dit jaar voor een blok geplaatst, omdat naast de schuld, die er reeds bestaat nog enkele miljarden Surinaamse courant zullen moeten worden opgehoest om de salarissen alsnog uit te betalen.

MONETAIRE FINANCIERING

Bij de grote banken kan men in feite niet meer terecht, omdat die dan in dusdanige liquiditeitsproblemen zullen raken, dat uiteindelijk sluiting, niet voorkomen zal kunnen worden. Overigens be-hoort het geld dat de regering Wijdenbosch in het afgelopen jaar van de banken heeft geleend, de cliënten, die in goed vertrouwen hun geld aan de instellingen hebben toever-trouwd toe. Waarnemers in de financiële sector verwachten dan ook dat de regering bij de uitbetaling van de salarissen van ambtenaren misbruikt zal maken van de staatsbanken, die reeds geruime tijd worden gebruikt om monetaire financiering op grote schaal toe te passen. De "techniek", die de Centrale Bank van Suriname daarbij toepast is, de staatsbanken rood te laten staan. Dit zou zichtbaar moeten worden gemaakt, hetgeen de Centrale Bank nalaat te doen. Vervolgens worden kredieten verstrekt. Hierbij wordt geld, dat in werkelijkheid niet bestaat, aan de staatsbanken geleend. En dit is een pure vorm van monetaire financiering. Het nadeel voor de regering bij de staatsbanken is, dat voor de staatsbanken geld moet worden gecreëerd, terwijl de grote algemene banken putten uit hun kredietsaldi.

CONTRACTBREUK

De regering Wijdenbosch ziet zich dus geplaatst voor een situatie waarin zij niet om de monetaire financiering heen kan. Twee maanden geleden is nog plechtig aan de Inter American Development Bank beloofd dat niet meer monetair zal worden gefinancierd. Nu de IDB-lening van US$ 30 miljoen ten behoeve van de ontwikkeling van agrarische sector reeds is goedgekeurd, pleegt de regering met alle gemak contractbreuk tegenover de IDB. De overheid zal deze maand wat geld binnenhalen, omdat belastinggelden in verband met de self assessment worden verwacht. Die middelen zullen echter bij lange na niet voldoende zijn om de geldnood waar de regering Wijdenbosch in verkeert te lenigen.

ARRESTATIE BENDELEDEN KRIJGT STAARTJE

Het Arrestatie Team van het Korps Politie Suriname heeft eerder deze week tijdens een actie te Munderbuiten twee leden van een bende doodgeschoten, één levensgevaarlijk verwond en een vierde gearresteerd. De politie rolde hiermee een bende, die de afgelopen tijd verschillende wijken in Paramaribo onveilig maakte, gedeeltelijk op. Intussen is het bendelid, dat ernstige wonden opliep ook bezweken. Het verhaal is hiermee niet ten einde, maar heeft in tegendeel een vreemd staartje.

Het laatstgenoemde bendelid werd na de schietpartij afgevoerd naar het Academisch Ziekenhuis voor opname. Aldaar kwam hij terecht in een kamer naast iemand, die eveneens wordt verdacht van betrokkenheid bij criminele activiteiten. Deze zouden zich echter hebben geconcentreerd rond Kwakoegron in het district Brokopondo.

GEEN CONFRONTATIE

Vóór de verdachte, die gewond raakte tijdens het schietincident te Munderbuiten overleed, werd hij in het ziekenhuis bezocht door twee mannen, die zich op een gegeven moment bevonden tussen zijn bed en die van zijn kamergenoot. Een specialist in het Academisch Ziekenhuis, die op dat moment toevallig langs ging, herkende één van de bezoekers als te zijn één van de personen, die hem kortgeleden beroofde. Terstond werd de politie ingeschakeld en kon men tot arrestatie van de twee bezoekers overgaan. Tot ieders verbazing werden beiden de dag daarop in vrijheid gesteld. Bij navraag bleek, dat een bestaande familieband tussen één van de verdachten en een hoofdinspecteur van politie daarbij doorslaggevend zou zijn geweest.

Politiebronnen meldden echter, dat het besluit tot de in vrijheidstelling werd genomen, nadat de bezoekers met de slachtoffers van de schietpartij waren geconfronteerd. Bronnen uit het ziekenhuis ontkennen dit ten stelligste.