December 10, 1998
Aan de zijde van de gezamenlijke vakbeweging is het standpunt ingenomen, dat president
Wijdenbosch een grote misstap heeft begaan en de arbeidende klasse heeft beledigd met zijn
weigering te praten met de door de CLO samengestelde delegatie. Wanneer de president van
mening is,dat secretaris generaal Ronald Hooghart hem beledigd heeft, is de gebruikelijke weg
binnen een rechtsstaat, de zaak voor te leggen aan de rechter. De president moet echter wel zijn
handen af houden van het recht van de arbeidende klasse, om te bepalen, wie namens hen het
woord mogen voeren. President Wijdenbosch heeft het gepresteerd om niet te verschijnen voor
een door hem zelf uitgeschreven ontmoeting in het kader van de nationale dialoog. De president is
van mening, dat hij niet kan onderhandelen met iemand die zich beledigend in zijn richting heeft
uitgelaten. De vakbeweging is met de weigering van de president flink tegen de haren ingestreken
en wil thans tot het uiterste gaan om de misstap van de president niet ongestraft voorbij te laten
gaan. Men wil thans alle middelen aanwenden om herhaling in de toekomst te voorkomen. De
handeling van de president wordt gezien als een onderdeel van een scenario met een minder frisse
ondertoon, waarbij 8 december als macabere datum werd gekozen voor de ontmoeting. De
vakbeweging beraad zich thans op een passend antwoord. Hooghart ziet in de houding van de
president een stukje vrees om de problemen van het volk te bespreken. De president mist gewoon
de argumenten om zijn beleid te verdedigen. De president zou zich beledigd moeten voelen door
de gebeurtenissen van 8 december 1982, die voor het hele volk een belediging zijn. Het is tevens
de dag waarop een prominent vakbondsleider zijn vrije meningsuiting met de dood moest betalen.
Naarendorp geeft aan, dat de regering zich bijna structureel bezighoudt met intimidaties jegens de
vakbeweging. De regering gaat voorbij aan ILO conventies en laat de vakbeweging geen andere
keus, dan hard toe te slaan en een zeer passend antwoord te vinden.
PRESIDENT WENST VAKBEWEGING NAAR ZIJN PIJPEN TE LATEN
DANSEN
Fred Derby heeft ervoor gewaarschuwd, dat er geen schijnvakbonden mogen ontstaan, die
volledig dansen naar de pijpen van de werkgevers. Hij acht het een zeer kwalijke zaak, dat de
president van het land, als grootste werkgever, zich op een dergelijke wijze gedraagt. De
president geeft slechte voorbeelden aan de particuliere sector. De Surinaamse vakbeweging moet
tegen het wangedrag van de president in opstand komen, wanneer de president wil gaan bepalen,
hoe de arbeidersdelegatie moet worden samengesteld. Wanneer de vakbeweging zich niet verzet,
treft hen zelf het verwijt, medewerking te hebben verleend aan het vertrappen van nationale en
internationale wetten. Ook zal de vakbeweging internationaal aan de bel gaan trekken. Een
regering die zich bewust is van een door hen gecreeerde crisis en die kiest voor dialoog, zal ook
een haronieuze sfeer moeten creeren om uit de problemen te kunnen geraken. Door de schending
van allerlwei conventies houdt de president zich niet aan internationale verplichtingen jegens de
vakbeweging.
Het SZF heeft een Strategisch Business Plan gepresenteerd voor de jaren 1998 - 2002. Het SZF is
voor 90 % van de premiebetaling afhankelijk van de overheid, maar die heeft de afgelopen jaren
systematisch haar inspanningen en nakoming van verplichtingen tegenover het SZF verminderd. In
1994 was de overheidsbijdrage 5 miljard, in 1996 3,5 miljard en in 1997 nog slechts een half
miljard en voor 1998 is er zelfs helemaal geen bijdrage geweest. Directeur Mathoera signaleert de
vele tijdrovende bureaucratische wegen, die bewandeld moeten worden om gelden binnen te
krijgen en vaak nog in onvoldoende mate en op te late tijdstippen. Ongeveer de helft van de
benodigde gelden moet komen uit de 90% premie bijdrage van de overheid. Met de opstelling van
het Strategisch Business Plan is het SZF het enige bedrijf dat tot dusver met een dergelijke
beleidsvisie voor de komende jaren werkt, uitgewerkt tot op afdelingsniveaus. Het SZF wenst
gewoon de beste zorgverzekeraar te zijn en de organisatie richt al haar inspanningen op
productiviteitsverbetering.
Binnen de Sanatan Dharm is er beroering ontstaan over de pogingen van zakenman Dilip Sardjoe
en parlementsvoorzitter Djawalapersad om verstrengelingen te weeg te brengen tussen godsdienst
en politiek. Beiden hebben zich aangeboden als reddende engelen om de financiele noden te
lenigen binnen de grootste religieuze organisatie in Suriname. Enkele kindertehuizen moesten
reeds worden gesloten en een fiks aantal afdelingen van de organisatie wordt met sluiting
bedreigd. Hoewel Kries Nannan Panday, voorzitter, conflicten ontkent, zouden die er wel zijn. De
voorzitter zou aanbiedingen hebben geaccepteerd, maar de betrokken afdelingen moeten nog hun
standpunt er over geven. Op de ingediende kandidatenlijsten prijken echter de namen van Sardjoe
en Djawalapersad bovenaan.
Desi Bouterse heeft zich bereid verklaard naar Nederland te gaan om gehoord te worden in de
tegen hem lopende strafzaak, zoals hij aangaf in een interview met de Nederlandse televisiezender
AT5 van 8 december jl. Moszcowicz, advocaat van Bouterse in Nederland, zegt dat hem
voorwaarden van Bouterse bekend zijn voor zijn komst naar Nederland en het zou hem verbazen,
als die nu niet gelden. De advocaat zegt van te voren niet op de hoogte te zijn geweest van het
interview. De advocaat eist namelijk van de Nederlandse justitie, dat die zijn client een vrijgeleide
geeft. Bouterse zegt dat het hele proces een poppenkast is en dat Interpol het internationaal
opsporingsbevel niet serieus neemt. Onlangs dronk hij nog een biertje met mensen van Interpol,
maar die geloven er ook niet in. Over de december moorden verklaart Bouterse, dat hij de
verantwoordelijkheid daarvoor op zich neemt.
-END-