November 23, 1998
De directie van Meelmaatschappij de Molen N.V. heeft kennelijk niets te maken met een stukje
'sociale verantwoordelijkheid' voor de samenleving. Reeds jaren kon de maatschappij rijkdommen
vergaren, ten koste van ondersalariering van het personeelsbestand. Nu het personeel de uitbuiting
beu is geworden en in actie is gekomen, heeft de directie in opperste wijsheid ervoor gekozen, om
nagenoeg het voltallig personeel te ontslaan. Achtenzeventig van de 83 werknemers werden
vorige week ontslagen. De ontslagen werden per brief aangezegd, die was ondertekend door
onderdirecteur Baidjoe. Sinds drie weken voerde het personeel, dat al enkele jaren geen
salarisronde heeft gehad, actie tegen het inhumane personeelsbeleid van De Molen N.V. De
Molen N.V. weigert een vakbond binnen haar bedrijf te accepteren. Ondervoorzitter Roy Erat
werd in eerste instantie ontslagen en drie staffunctionarissen werden gedegradeerd. De laatste
maatregel vormde voor het personeel de druppel die de emmer deed overlopen en men ging
spontaan in actie. De bemiddelingsraad heeft de partijen opgeroepen om het probleem vandaag te
bespreken. Het ontslagen personeel is voornemens morgen voltallig naar het Ministerie van
Arbeid te gaan, om ernstig te protesteren tegen het massa ontslag.
De vervlechting van onwettige praktijken van overheidszijde is het Gestructureerd
Samenwerkingsverband te veel geworden. Het samenwerkingsverband strijd reeds om meer
redenen voor het naar huis sturen van de regering. Het samenwerkingsverband roept de bevolking
op, de installatie van de ongrondwettelijk benoemde (en waarschijnlijk ook ongrondwettelijke
installatie) mr. Veldema tot president van het Hof van Justitie te boycotten. Een bijeenkomst voor
het gebouw waar de installatie moet plaatsvinden maakt deel uit van de boycot. Het
samenwerkingsverband voelt zich gesterkt door de massale steun van de bevolking bij de
lamleggingen van donderdag en vrijdag. Het samenwerkingsverband gaat verder met haar
actieprogramma, tot dat haar enige agendapunt, namelijk het naar huis gaan van de regering is
gerealiseerd. Vandaag zullen alle actievoerenden zich weer op de bekende punten melden voor
instructies. Ondertussen is er ook aandacht gekomen voor de financiele positie van de
actievoerders. De VSB werkt reeds aan een herschikkingsregeling voor de afbetaling van door
actievoerders gekochte goederen.
Minister Vishnudath van Volksgezondheid heeft de ziekjenhuisdirecteuren medegedeeld, dat zij de
loonsverhogingen uit eigen budget moeten betalen. De regering, die de ziekenhuizen, zonder
voorafgaand overleg daarover, mede gebruikt om haar eigen tekorten te helpen financieren,
waardoor de ziekenhuizen het met extra krappe middelen moeten stellen, krijgen nu ongeveer de
opdracht tot toveren. De regering ziet zelf geen kans haar 'buikriem' aan te halen, en misbruikt de
tegoeden van de ziekenhuizen voor haar eigen tekorten, en geeft opdrachten aan de ziekenhuizen,
die zij zelf niet kan uitvoeren. Het is meer een kwestie van afschuiven van eigen
verantwoordelijkheden van regeringszijde. De parastatale bedrijven moeten van de regering via
een gezonde en creatieve bedrijfsvoering middelen genereren om hun -en kennelijk ook die van de
overheid- financiele verplichtingen na te komen, met inbegrip van lonen van het personeel. De
regering kan alleen maar verder dralen met de nakoming van haar eigen financiele verplichtingen
tegenover de ziwekenhuizen. De regering belooft de kwestie te zullen bespreken met daarvoor in
aanmerking komende autoriteiten. De directeuren hebben erop gewezen, dat nakoming van de
regringsverplichtingen noodzakelijk is, om de ziekenhuizen draaiende te houden. De regering is de
grootste wanbetaler. De uitvinding van minister Vishnudatt om op creatieve en gezonde wijze een
bedrijfsvoering te realiseren, wordt overschaduwd door ongekende bevoogdingen van
regeringszijde. De ziekenhuizen hebben als enige uitweg om noemenswaardig aan geld te komen,
hun tariefsysteem. De ziekenhuizen missen evenwel de vrijgheid om zelf hun tarieven te kiezen,
dus de keuze tussen een economisch wel/niet verantwoord tarief is onmogelijk. Bovendien werkt
de overheidsschuld ook door naar burgers, die al pech hebben met hun gezondheid, en die dan
ook nog eens via de ziekenhuiskosten een extra bijdrage moeten leveren aan de compensatie van
renteloos door de regering van de ziekenhuizen gebruikte gelden, voor een door hen gecreeerde
staatsschuld. Patienten moeten langs de aangegeven weg dus een verkapte extra belasting betalen!
De situatie in het 's Lands Ziekenhuis is al zo erg, dat als het Ministerie van Sociale Zaken niet
onmiddellijk haar schuld aanzuivert, het personeel over deze maand niet eens betaald kan worden.
Het geld is er gewoon niet, aldus Cynthia Rozenblad, directrice van het Ziekenhuis. Alleen al het
's Lands Ziekenhuis moet honderden miljoenen ontvangen van de overheid. Het voeren van beleid
wordt thans continue overschaduwd door overlevingsproblemen.
President Jules Wijdenbosch heeft zich lovend uitgelaten over de stille gebedsmars, die op
initiatief van vrouwenorganisaties uit verschillende christelijke gemeenten werd gehouden. Pater
Toon bracht in zijn gebeden een aantal sociale problemen naar voren, zoals de materiele
contrasten in de samenleving, waar de een zonder woning zit en waar anderen in grote huizen
wonen. Ook de vervuiling van het milieu in het binnenland en de grondenrechten kwamen aan de
orde. Hetzelfde gold voor het zwerversprobleem als gevolg van drugs en alcohol. Ook
maatschappelijke verloederingen als prostitutie door vrouwen, in een aantal gevallen uit pure
overlevingsnoodzaak en tevens de prostitutie door jongens, bracht hij naar voren. De geestelijke
bracht dit alles tot God en vroeg hem de situaties te willen veranderen. De rode draad in zijn
gebeden was, dat de mens steeds weer geniegd is tot kwaad. Hij gaf aan, dat het goed zal zijn, als
er meer wederzijds menselijk respect kan ontstaan en meer menselijke liefde voor elkaar.
-END-