* DE BRUGGEN
* Aanbeveling
* Gedachte
Met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kan gesteld worden dat het idee om bruggen te bouwen over de Suriname en de Coppename rivieren, die beide deel uit maken van de oost-west verbinding, geen recente is.
De vraag of de bruggen nú nodig zijn is één die vanuit een samenhangende wetenschappelijke en economische ontwikkelingsbenadering vooralsnog beantwoord moet worden.
In de ontwikkelingseconomie is er vooralsnog geen geval bekend waaruit blijkt dat twee onvoldoende tot niet ontwikkelde gebieden (in ons geval Paramaribo en Commewijne, Saramacca en Coronie) middels bruggen met elkaar verbonden worden mits het gaat om strikt millitair-strategische aangelegenheden. Een voorbeeld van een millitair-strategische aangelegenheid is de bouw van bruggen in Frans-Guyana i.v.m. de toegang tot de rakketbasis te Kourou. De empirische gegevens tonen aan dat bruggen voor strikt civiel-economische ontwikkelingsdoeleinden pas gebouwd worden om twee gebieden die zich reeds in een ver gevorderde stadium van economische ontwikkeling bevinden met elkaar te verbinden en niet omgekeerd.
Wij hoeven niet uit ons eigen land te gaan om empirisch materiaal te verzamelen dat ons het bewijs levert dat de bouw van bruggen een voorwaarde is voor economische ontwikkeling. Ten tijde van de bouw van de brug over de Saramacca rivier werd ook gesteld dat de ontwikkeling van het district Saramacca in versnelde mate zou plaatsvinden. Vandaag is Saramacca, op Staatsolie na, nog steeds een slecht ontwikkeld gebied. Het is niet de brug die Staatsolie geschapen heeft. Zonder de brug was zij er echt ook!
De bijkans één generatie geleden voorspelde gigantische economische ontwikkeling in het district Saramacca is tot heden uitgebleven. Dit hoofdzakelijk vanwege het feit dat de basis infrastructuur in het district nog steeds min of meer hetzelfde gebleven is als vóór de bouw van de Saramacca brug, de luxe infrastructuur.
Zie daar het voorbeeld wat het resultaat is van het verbinden van twee oevers alvorens de nodige infrastructuur die de gewenste economische ontwikkeling in een gebied moet faciliteren aangelegd is.
Saramacca kampt nog steeds met een structureel gebrek aan gezond drinkwater, goede electriciteit (energie) voorziening, goede verharde wegen, goede drainage en irrigatie, goede onderwijsfaciliteiten, goede medische verzorgingsfaciliteiten en alle andere fysieke aspecten (rand-voorwaarden) nodig voor een vlotte sociaal-maatschappelijke, produktie en economische ontwikkeling.
De ondernemers die zich in Saramacca gevestigd hebben onder de toen averse infrastructurele omstandigheden kijken vandaag nog steeds dezelfde erbarmelijke leef- en produktie omstandigheden aan. De opportuniteitskosten van de ondernemer in Saramacca is derhalve enorm hoog vergeleken bij een gebied alwaar de basale rand-faciliteiten voor kwaliteitsleven, produktie en economische ontwikkeling aanwezig zijn.
Vandaag, in de ban of beter nog onder het mom van "het volk wil een brug over de Suriname en de Coppename rivier" wordt de jammerlijke Saramacca ervaring blindelings herhaald. Een bedrag van Nf165 miljoen wordt uitgetrokken om precies hetzelfde wat wij al in Saramacca gezien hebben te herhalen. Hoe groot de berekende kosten van de bruggen werkelijk zijn en uiteindelijk werkelijk nog zullen worden is vooralsnog onbekend.
De brug over de Suriname rivier
De aanleg van de oeververbinding tussen Paramaribo en Commewijne evenals die tussen Boskamp en Jenny is reeds aangevangen. De vraag, waarom de noodzaak van bruggen juist nú, is vooralsnog niet beantwoord op grond van de meest elementaire aspecten die te maken hebben met een samenhangend ontwikkelingsstrategie! Tot nu toe worden argumenten over en weer geslingerd die geen onderdeel uitmaken van een samenhangend en overzichtelijk wetenschappelijk onderbouwd ontwikkelingsplan voor Paramaribo en Commewijne noch voor Saramacca en Coronie. De beleidspropaganda gaat niet verder dan het opsommen van zaken die absoluut geen duurzame fundamentele strategische en structurele economische impact hebben op de reele economische vooruitgang van de samenleving. Om de bestaande enge en van droevig kortzichtigheid getuigende, maar bovenal de pijnlijke, oppervlakkige strategische ontwikkelingsconceptie van de propagandisten van de bruggen aan te geven wordt hier met een gevoel van diepe schaamte enkele argumenten geciteerd die met veel bravour de ether in geslingerd worden. Gezegd wordt dat de bouw van de bruggen goed is omdat:
Pijnlijk, zeer pijnlijk is het om zulke geluiden aan te horen. Pijnlijk, omdat het hier gaat om zaken die niet alleen elke vorm van elementair strategisch economisch ontwikkelingsdenken missen maar ook nog het bewijs levert dat wij niet in staat zijn om buiten de bestaande beperkingen van onze huidige omgeving te denken.
Kunnen wij zien dat de Coronianen hun heel bestaan centreren op de markt en de EHBO te Paramaribo? Wat eng! Waarom kunnen wij niet een millieu voor de Coronianen creëeren die hen in staat stelt ter plekke over deze maatschappelijk basale aangelegenheden te kunnen beschikken? Waarom kunnen wij niet in de infrastructuur van Commewijne, Saramacca en Coronie investeren?
Doordat wij ons tot heden niet (kunnen) bewegen op het vlak van de economische ontwikkelingswetenschap valt het aan de gemeenschap verschuldigd antwoord op de vraag, waarom de bruggen nú, totaal in het niet. Wij bewegen ons derhalve op het emotioneel vlak dat kenmerkend is voor het beleidsdenken (politiek denken) in het onderontwikkeld deel van de wereld. Hierdoor vervallen wij tot argumenten die het mentaal vermogen van de Surinaamse bevolking constant eroderen. Wat een toestand! Onderontwikkeling is een keuze!
Owee diegene die de durf heeft om zonder emotie over de bruggen na te denken! De massa hysterie heeft zulke vormen aangenomen dat het ontwikkelingsvraagstuk "waarom" vervallen is tot de oer emotionele vraag; "wie is vóór en wie is tégen?" Wie tegen de bruggen is wordt nu, gegeven de huidige hysterie omtrent de bruggen, met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijheid veroordeeld als te zijnde a-nationaal. Een ernstige beschuldiging en belediging die met gemak geuit wordt aan het adres van een ieder die nog in staat is om zijn / haar mentale souvereiniteit te behouden.
Het antwoord op de vraag of dit soort ernstige beschuldigingen voortvloeit uit ons onvermogen ons middels ordelijke oefeningen van onze rede en geest te verheffen boven de oer emoties, laten we hier in het midden.
Het idee om een oeververbinding tussen Paramaribo en Commewijne evenals Boskamp en Jenny te bouwen is op zich prachtig en nobel.
Desalniettemin ontslaat dat idee ons niet van onze verantwoordelijkheid om de vraag, waarom een brug nú, vanuit een wetenschappelijke en strategisch economisch ontwikkelingsoptiek te beantwoorden. Wanneer wij kiezen om ons te onderwerpen aan de dan vereiste denk-discipline, ontkomen wij er niet aan om ook de volgende strategische vraag namelijk, op welke wijze wij het kapitaal nodig voor de bouw van de bruggen het best duurzaam kunnen aanwenden, aan onszelf te stellen. Vrij van de emotionele lasten (haat, afgunst, ijdelheid, hebzucht, grootheidswaanzin, trots, gierigheid en dominantie) verschaft vrijheid in denken, dat op zich weer ons bewustzijn verruimt en vervolgens onze geest verheft tot het kunnen scheppen van welvaart en welzijn van een ieder.
De strategische vraag, op welke wijze wij het kapitaal nodig voor de bouw van de bruggen beter kunnen aanwenden?, is nog niet beantwoord. Deze vraag daagt uit tot nadenken. Deze vraag stimuleert de creatieve, verantwoordelijke en scheppende geest. Het zoeken naar het antwoord op deze vraag stimuleert het onderzoek naar alternatieven. Kunnen wij voor hetzelfde bedrag in één keer niet meer realiseren dan alleen de bouw van de bruggen? Het nobele, dat wij ons voor ogen hebben, welvaart en welzijn voor ons allen, eist verantwoordelijk denkwerk! Het eist dat wij alle alternatieven onderzoeken en naast elkaar leggen om zodoende de juiste keus te maken.
Is het bouwen van bruggen nú het allerbeste alternatief ter verwezenlijking van welvaart en welzijn voor ons allen? Is dit het allerhoogste stukje denkwerk, het zuiverste denkwerk, dat wij onszelf kunnen bieden? Hebben wij het hoogste punt van ons denken bereikt? Leggen wij met de bouw van de bruggen daadwerkelijk het fundament voor duurzame economische ontwikkeling voor land en volk? Zullen de bruggen inderdaad de economische ontwikkeling van ons allen versnellen? Op strategisch economisch ontwikkelingsgrondslagen ben ik ervan overtuigt dat geen van de hier vooropgestelde vragen met een onomwonden ja beantwoord kan worden.
De Saramacca ervaring leert ons dat een brug nog geen versnelde economische ontwikkeling betekend! Bijkans één generatie geleden is het idee om een brug over de Sarmacca rivier te bouwen ook gematerialisseerd. Toen hielden wij onszelf ook precies hetzelfde ontwikkelingsverhaal voor. Toen hadden we dezelfde hoop en dezelfde verwachtingen en ook dezelfde emoties.
Een alternatieve ontwikkelingsaanpak
Paramaribo als hoofdstad van de republiek Suriname heeft haar taak goed volbracht. Echter loopt Paramaribo nu klem. De technologische ontwikkeling is de stad Paramaribo lichtjaren voor en zij kan deze niet langer accomoderen. De transformaties die Paramaribo zal moeten ondergaan om nog effectief als economisch centrum te kunnen fungeren zijn gigantisch. Wij stoppen reeds jaar en dag enorm veel geld in haar infrastructuur terwijl het rendement uitblijft; de oude steden kwaal. De druk op Paramaribo is nu reeds veel te groot. Het regeer centrum, het centrum van de economische activiteit is letterlijk fysiek verstopt en werkt verstikkend op onze ontwikkeling.
Commewijne is het eerste en beste ongerepte alternatief op de nieuwe moderne stedelijke ontwikkeling van Paramaribo. Commewijne met haar uitgebreid netwerk aan verwaarloosde infrastructuur uit de vervlogen tijden van toen. Zie Commewijne met haar gigantische mogelijkheden voor Nieuw Paramaribo omringd met moderne high-tech bedrijven, industrieparken en moderne high-tech (niet-traditionele) agrarische bedrijven en een free trade zone.
Besteding van het Ontwikkelingskapitaal Nf 165 miljoen
We hebben Nf 165 miljoen kunnen organiseren of zijn druk doende dit bedrag bij elkaar te brengen. Een zeer prijzenswaardige aangelegenheid! Kapitaal bestemd voor duurzame economische ontwikkeling van onze samenleving. Hoe besteden we dit geld het best?
Zie een moderne container haven te Belwaarde waar zeeschepen af- en aanmeren @Nf 25 miljoen. Hiermee openen wij een belangrijke handelspoort voor Commewijne via water. We denken toch niet dat het economisch verantwoord is om de input voor en de produktie uit Commewijne over een brug te transporteren van en naar de haven te Paramaribo? Zie hoe de bulldozers, vrachtwagens en alle andere benodigde materieel en materiaal voor de industriele en stedelijke ontwikkeling van Commewijne wordt afgehandeld te Belwaarde. Zie hoe Commewijne’s industrie ook al haar exporten afhandelt te Belwaarde.
Modernisering infrastrucuur Commewijne @Nf 65 miljoen
Zie een gigantische aquacultuur-, sierteelt-, fruitteelt- en high-tech industrieel produktiegebied. De ontsluiting van meer dan 6000 ha land (Mariënburg) is voor een belangrijk deel al geschied. We moeten deze alleen nog maar een behoorlijke opknapbeurt geven. Het uitgebreide netwerk aan drainage en irrigatie kanalen moeten opgeschoond worden, de waterkerende kunstwerken moeten opgeknapt worden. De reeds aangelegde wegen en dammen moeten geasfalteerd worden. Waterleiding, telecommunicatie en electriciteitvoorzieningen moeten aangelegd worden over het totaal Mariënburg gebied.
Zie Mariënburg! Zie Mariënburg als initiëel produktie centrum van het district Commewijne. De economische ontwikkelings-katalisator. De voorbereidingen die nu getroffen worden om Mariënburg tot een economische katalisator te maken, stagneren ernstig omdat wij onze economische ontwikkelingsprioriteiten niet goed op een rijtje kunnen zetten.
Daar in Commewijne liggen er voorts talrijke vervallen plantages. Plantages die voor wat betreft wegen en dammen, drainage en irrigatie systemen kleine ingrepen vragen. Uitgestrekte gebieden die door het aanleggen van de basis infrastructurele voorzieningen zoals, waterleiding, electriciteit en telecommunicatie, irrigatie en drainage, verharde wegen (geen schelpen maar beton, straatstenen of asfalt) binnen afzienbare tijd getransformeerd kunnen worden tot nieuwe high-tech industriegebieden.
Aan het moderniseren van de bestaande infrastructuur van Commewijne, waardoor de mogelijke economische ontwikkeling op een samenhangende wijze gefaciliteerd wordt, wordt Nf 65 miljoen besteed. Uit dit bedrag wordt een belangrijk deel besteed aan het gereed maken van de katalisator voor de economische ontwikkeling van Commewijne, het Mariënburg gebied.
Veerverbinding Paramaribo-Commewijne @Nf 12 miljoen
Deze wordt gefaciliteerd door de aanschaf van twee moderne veerboten van het type Hoovercraft. De nu in aanbouw zijnde bruggenkoppen worden aangepast om als de nieuwe moderne veersteigers te dienen. De locatie naast de bacovensteiger van Surland N.V. is ideaal in verband met het oplossen van verkeers-logistieke problematiek bij de huidige lokatie van de veersteigers.
De internationale luchthaven @Nf 13 miljoen
Zie het uitgestrekt gebied van LOC. Dit gebied is niet alleen geschikt voor industriële produktie activiteiten, met uitzondering van rijst, maar is vanwege haar uitgestrekte zandrits ook geschikt voor de bouw van een moderne internationaal vliegveld voor vrachtvliegtuigen @Nf 13 miljoen. Hiermede wordt ook de poort van Commewijne via de lucht mogelijk gemaakt. Het is toch niet de bedoeling dat wij Zanderij als alleen zaligmakend moeten zien voor de export van de produktie uit Commewijne? Het is toch niet de bedoeling dat wij vanuit een gefixeerd patroon onze ontwikkeling in beschouwing nemen?
Rest, Investerings-garantiefonds @Nf 50 miljoen
Naast de bovengenoemde fysieke facilitering wordt de rest van het kapitaal @Nf 50 miljoen bestemd voor de financiële facilitering van de industriële en stedelijke ontwikkeling te Commewijne.
Het multiplier effect van deze alternatieve ontwikkelingsbenadering is significant (niet vergelijkbaar) groter dan die in het geval van de bouw van de bruggen. De essentiële input voor de bouw van de bruggen is cement en staal. Beide import producten! Dit houdt derhalve in dat een belangrijk deel van het kapitaal nodig voor de bouw van de bruggen wordt gekanaliseerd naar de buitenlandse industrie die het staal en cement leveren. Het zijn dus slechts de tussenpersonen (de vertegenwoordigers van de buitenlandse leveranciers), de importeurs, van deze essentiële materialen die t.o.v. ons allen er direct financieel beter op worden.
Wanneer het ook nog gaat om geleend geld voor de bouw van de bruggen dan is het nog veel droeviger gesteld met de keus tot bouw, omdat wij in dat geval het multiplier effect in een ander land financieren verhoogd met de rente op het geleend kapitaal.
Indien wij het kapitaal dat aangewend wordt voor de bouw van de bruggen investeren in de infrastructuur van Commewijne zal het multiplier effect over brede lagen van de Surinaamse bevolking meetbaar zijn omdat de werkgelegenheid over een vele malen bredere laag van de bevolking verspreid worden dan het geval is bij de bouw van de bruggen. Het te investeren kapitaal zal derhalve op een veel effectievere wijze geredistribueerd worden. Houtconcessionarissen zullen o.a. het hout voor de electriciteitspalen kunnen leveren. Steenfabrieken, kleine en grote, zullen steenslag en de straatstenen leveren. Exploitanten van zwaar materieel zullen hun machines inzetten voor o.a., de constructie van de wegen, het ophalen en opschonen van het uitgebreid netwerk aan irrigatie en drainage kanalen. Ingineursbureau’s kunnen ingeschakeld worden om het herstel van het uitgebreid netwerk aan dammen en wegen enzovoorts te plannen en te begeleiden. Aannemers kunnen de benodigde werken uitvoeren. Het asfalteren, leggen van straat stenen, ontginnen, het aanleggen van het electricteit-, telefoon- en waterleiding net wordt eveneens door vele arbeiders aangelegd. Kortom alle segmenten uit de beroepsbevolking komen aan hun trekken.
Deze wijze van besteding van het kapitaal schept relatief t.o.v. de bouw van bruggen een gigantische werkgeklegenheid doordat een groot deel van het te investeren kapitaal onder onze eigen beroepsbevolking geredistribueerd wordt en niet geexporteerd wordt naar buitenlandse bedrijven. Het multiplier effect is direct meetbaar in ons eigen land en draagt derhalve ook direct significant bij tot de noodzakelijke opleving van onze gestagneerde economie en dus herstel van de steeds verslechterende financieel / monetaire verhoudingen.
Het grondbeleid wordt volledig aangepast aan de geest des tijds! De regering stapt af van het weggeven van domein grond tegen zegelgelden die belachlijk laag liggen. Domein grond heeft een marktwaarde. Deze marktwaarde moet gerealiseerd worden wil de regering haar dan op economisch strategisch ontwikkelingsgronden berustend beleid voort kunnen zetten. De te innen grondwaarde verschilt voor industriele-, handels- en produktie doeleinden t.o.v. huisvestingsdoeleinden. Het grondbeleid t.a.v. de industrie en produktie moet, van één die zich hoofdzakelijk karakteriseert als structurele armoede creerend, getransformeerd worden naar één die structurele ontwikkeling creëert. Aan de tijd dat personen gronden krijgen die zij op "onbehoorlijke" wijze benutten en een constant beeld van structurele armoede etaleren moet zo gauw mogelijk een einde komen.
Het grondbeleid moet getransformeerd worden naar één dat stoelt op een verantwoorde en moderne ontwikkelingsvisie temeer daar het de taak van de regering is om de infrastructurele faciliteiten vooraf aan te leggen en er voorts zorg voor te dragen dat die gemeenschapsinvesteringen effectief rendement leveren. Indien blijkt dat de grond alsnog op een "onbehoorlijke" bedrijfswijze benut wordt, moeten de beschikbare modaliteiten om daar verandering in te brengen toegepast worden.
De regering verkoopt (verstrekt) geen gronden alvorens zij er zorg voor gedragen heeft dat het betreffend gebied infrastructureel behoorlijk is ingericht. Inhoudende communicatie, verharde wegen, electricteit-, drinkwater-, drainage en irrigatie voorzieningen evenals export voorzieningen.
Toepassing van het ontwikkelingsmodel
Het hierboven aangegeven ontwikkelingsmodel kan, nadat de regering inkomsten verdiend heeft uit,
Het gereed maken van de infrastructuur van Commewijne vergt aan de ene kant relatief weinig creativiteit en geld, terwijl aan de andere kant de verdiensten die voortvloeien uit de daarna snelle industriële ontwikkeling op relatief korte termijn dan in het geval van de bruggen gerealiseerd wordt. Let wel, na de bouw van de bruggen hebben we weer evenveel geld nodig om de infrastructuur t.b.v. de gewenste produktie in orde te maken. Kiezen wij voor ontwikeling of kiezen voor onderontwikkeling?
In de ontwikkelingseconomie is er geen enkel voorbeeld te vinden waarbij de aanleg van een brug tussen twee relatief slecht ontwikkelde gebieden een versnelde economische ontwikkeling teweeg heeft gebracht. Kijk bijvoorbeeld in ons eigen land. Het district Saramacca is een voorbeeld.
De economische succesverhalen zijn altijd net omgekeerd. Een brug is pas economisch verantwoord wanneer twee gebieden die een vrij hoge mate van economische ontwikkeling hebben bereikt met elkaar worden verbonden. De dan bestaande economische behoefte voor de verbinding wordt middels tunnels of bruggen bewerkstelligd en niet eerder.
De economische haalbaarheid van een brug beperkt zich dus niet alleen tot de bouwtechniek of tot de pijnlijke kortzichtige argumenten die met veel tam tam in de ether gesmeten worden. Neen, de feasibility van een brug strekt zich uit over alle aspecten van de sociaal, maatschappelijke, economische, financiele en monetaire ordening en ontwikkeling binnen een gemeenschap zowel in het heden als in de toekomst.
Ons nobel streven naar welvaart en welzijn voor ons allen vraagt om zorgvuldigheid, verantwoordelijkheid, inzicht, wijsheid, visie en staatsmanschap.
De vraag of het kapitaal nodig voor de bouw van de bruggen niet op een voor de economische ontwikkeling meer samenhangende wijze besteed kan worden dan in het geval van de bouw van de bruggen, is met deze korte uiteenzetting min of meer expliciet beantwoord.
De hier gepresenteerde ontwikkelingsaanpak schept ook de ruimte voor de regering om op (kort) termijn kapitaal te genereren uit de rente van het investerings-garantie fonds, de verkoop en grondhuur inkomsten, de loon en inkomstenbelastingen en andere bronnen in de fiscale sfeer. Met deze inkomsten kan de regering dit elementair ontwikkelingsprincipe toepassen in andere gebieden: Saramacca, Para, Coronie, Nickerie enz.
Voorts schept de regering de ruimte om het multiplier effect van deze investering direct voelbaar te maken in eigen land i.p.v. die te kanaliseren naar het buitenland waarbij wij daarenboven deze positieve effecten voor het exporterende buitenland tegen de door ons te betalen rente financieren.
Wij doen er goed aan om onze prioriteiten goed op een rijtje te zetten! De vraag of de bouw van bruggen over de Coppename en de Suriname rivier nú een zorgvuldig uitgewerkte aangelegenheid is, kan kortheidshalve met een krachtige "neen" beantwoord worden. De bouw van bruggen nú is niet de allerbeste besteding is van het kapitaal.
Op grond van al het bovenstaande wordt aanbevolen dat wij de bouw van de bruggen stop zetten tot de volgende generatie of de generatie daarna. Zij zullen dat dan zelf bepalen of deze luxe infrastructuur aangelgd kan worden e.e.a. afhankelijk van de ontwikkelingsgraad van de gebieden die verbonden worden en de economische haalbaarheid daarvan op dat moment. Laten wij kiezen om nú de infrastructuur van de tot ontwikkeling te brengen gebieden klaar te maken voor de door ons nú gewenste economische ontwikkeling. Een brug of tunnel is een infrastructurele luxe die economisch absoluut nutteloos is wanneer de basis infrastructuur van de tot ontwikkeling te brengen gebied in een onderontwikkelde staat blijft.
Elk redelijk weldenkend mens, die voorts onze belangen als totaliteit wenst te behartigen, zal het eens zijn dat het in deze inleiding gepresenteerde alternatieve besteding van het kapitaal nodig voor de bouw van de bruggen significant beter benut is wanneer er sprake is van het scheppen van werkgelegenheid over brede lagen van de gemeenschap i.p.v. over een relatief eng deel daarvan. Derhalve wordt dringend aanbevolen een economische ontwikkelingsmodaliteit toe te passen die de breedst mogelijke redistributie van het te investeren kapitaal te lande mogelijk maakt. Investeer eerst in de basis infrastructuur. De luxe infrastructuur komt daarna en niet omgekeerd!
Het is aan te bevelen dat wij kiezen voor een meer economisch samenhangende besteding van het geld nodig voor de bouw van de bruggen en wel zodanig dat wij nú onze huidige onderontwikkelde welzijns- en welvaartsomstandigheid direct en significant meetbaar kunnen veranderen.
Gedachte
Na zwijgzaamheid aan de pereferie van het sociaal-maatschappelijk gebeuren als gevolg van de Surinaamse cognitie, bied ik deze alternatieve gedachte aan mijn dierbare landgenoten.
"Emancipate yourself from mental fear, mental oppression and mental slavery…none but yourself can free your mind…"